فعالیت‌های شهری

((فعالیت های شهری انجمن دادشهر شامل فعالیت های می شود که انجمن مستقلا و یا با همکاری سایر سازمانها ی دولتی ،عمومی و غیر دولتی در مقیاس شهری و کلانشهری انجام می دهد))

………………………………………………………………………………………………………………

یکی از این فعالیت ها راه اندازی کار گروه پیاده و دوچرخه در ستاد توان افزایی سمن های تهران می باشد

عنوان: طرح تشکیل کارگروه پیاده و دوچرخه (کارپیدو)

تهیه‌کنندگان طرح و اعضای کارگروه در زمان تشکیل

مجمع حق بر شهر باهمستان، انجمن باور، گروه بازچرخ، انجمن دیده بان دادشهر، بانک اطلاعات مناسب‌سازی (بام)

 

معرفی

تشکیل کارگروه پیاده و دوچرخه، گامی مؤثر در جهت پیگیری حقوق همه عابران پیاده (زنان، معلولان، سالمندان، کودکان و …) و دوچرخه‌سوار در سطح شهر است. این کارگروه پیرو تضمین حقوق پیاده و دوچرخه با محوریت قرار دادن حرکت سهل، امن و پیوسته و با همکاری سازمان‌های مردم‌نهاد فعال در زمینه‌های مرتبط با فعالیت کارگروه و به‌منظور تحقق اهداف و برنامه‌های مشترک، در ذیل ستاد توان‌افزایی سمن‌های شورای اسلامی شهر تهران تشکیل می‌شود.

 

ضرورت

شرایط بحرانی آلودگی هوا، صدمات محیط زیستی، افزایش آمار تلفات تصادفات شهری و بسیاری از مسائل پیش روی کلان‌شهرها از پیامدهای نگاه خودرو محور در مدیریت شهری کشور است. بعد از یک سده سیاست‌گذاری‌های شهری در راستای تسریع حرکت سواره، زمان آن فرا رسیده به تسهیل حرکت پیاده و دوچرخه اولویت داده شود.

در آرمان یازدهم توسعه پایدار سازمان ملل متحد به این موضوع بیش از پیش پرداخته شده است. هدف اصلی آرمان یازدهم چنین است: «تبدیل شهرها و سکونتگاه‌های انسانی به مکان‌های همه‌شمول (فراگیر)، امن، تاب‌آور و پایدار.» شهرهای همه‌شمول یا فراگیر پیوندی ناگسستنی با سیاست‌های حق بر شهر برای همه ساکنان آن دارند.

در چنین شرایطی که پیاده و دوچرخه سوارهای شهر در فرآیندهای توسعه شهری به حاشیه رانده شده و نادیده گرفته می شوند تشکیل کارگروه پیاده و دوچرخه می‌تواند بستر مناسبی برای گفتگو بین فعالان این حوزه و تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیرندگان شهری جهت حمایت از حقوق عابران پیاده و دوچرخه فراهم آورد.

 

 

مفاهیم

 

پیاده

پیاده به شخصی که با پا حرکت کند، یا از وسایل دیگری (به غیر از دوچرخه) برای تسهیل این حرکت استفاده کند، اطلاق می‌شود. بنابراین افراد سوار بر صندلی چرخ‌دار، کالسکه و افراد دارای عصا نیز در این دسته قرار می‌گیرند.

 

دوچرخه‌سوار

در مفهوم مورد نظر کارگروه، دوچرخه‌سوار به کسانی اطلاق می‌شود که از دوچرخه برای جابه‌جایی، تفریح و ورزش به عنوان وسیله نقلیه در مقیاس شهری استفاده می‌کنند. دوچرخه می تواند برقی باشد اما هرگونه موتور اعم از برقی و غیر برقی در این تعریف نمی گنجد.

 

 

 

شهر انسان‌محور

شهر انسان‌محور به شهری اطلاق می‌شود که «پاسخگوی نیازهای همه مردم و قابل‌دسترس برای آن‌ها با توانایی‌های مختلف باشد.» فضاهایی شهری انسان‌محور باید حقوق استفاده‌کنندگان، دسترسی و آزادی عمل آنان را تأمین و زندگی اجتماعی آن‌ها را تسهیل کند.

این نگاه در تقابل با نگاه رایج به شهر است، که در آن با غلبه‌ی ماشین بر فضاهای شهری، خیابان سرزنده به معبر ناامن تبدیل شده و گروه های مختلف از جمله زنان، سالخوردگان، کودکان و افراد دارای معلولیت را نادیده می‌گیرد.

فضاهای عمومی

در مفهوم‌سازی فضای عمومی، درک اصطلاح عمومی در نگاه اول به همه‌ی مکان‌های واقعی برمی‌گردد که آزادانه در دسترس همه– فارغ از سن، جنس، نژاد، معلولیت جسمی یا دیگر ویژگی‌ها– قرار گرفته باشد. فضاهای عمومی، “زمینی است مشترک” که به عنوان عرصه‌ی دموکراتیکی برای زندگی عمومی، فضای تعاملات اجتماعی مکان دادوستدهای مالی و رویدادهای فرهنگی که با کنترل تجاری یا نیروهای دولتی محدود نشده باشد. فضای عمومی باید زمینه‌ای جهت شکل‌گیری هویت و خاطره جمعی و حاوی کیفیت‌هایی جهت برطرف کردن نیازهای مختلف تمامی اقشار باشد.

طراحی عمومی یا همگانی (Universal Design)

یعنی ایجاد یک محیط مناسب برای همه مردم با بیشترین استفاده ممکن، بدون نیاز به مناسب‌سازی یا طراحی خاص. طراحی همگانی دیدگاهی است که تأکید بر تفاوت مردم ندارد و طیف وسیع‌تری از راه‌حل‌ها در نظر گرفته می‌شود که به همه کمک می‌کند نه فقط به افراد دارای معلولیت. در طراحی همگانی تمایزهای دیگر مثل قدرت، هوش، قوه ادراک و ارزش‌ها در نظرگرفته می‌شود. مثلاً در فرودگاه، طراحی همگانی شامل استفاده از علائمی است که قابل فهم برای همه زبان‌ها باشد.

دسترس‌پذیری

اقداماتی است که با هدف ایجاد محیط بدون مانع و قابل‌دسترس جهت مشارکت همه افراد ازجمله افراد دارای محدودیت حرکتی در همه حوزه‌های زندگی و فراهم آوردن فرصت برابر برای آن‌ها در برخورداری از امکانات زندگی اجتماعی، همانند سایر افراد انجام می‌شود. دسترسی شامل: سامانه (سیستم) حمل‌ونقل، محیط فیزیکی، اطلاعات، آموزش‌وپرورش، فن‌آوری، اشتغال، منابع مناسب ارتباطی و رسانه‌ای است.

 

اهداف

  1. ارزیابی و بررسی پروژه‌های شهری از منظر حقوق عابران پیاده و دوچرخه
  2. تلاش برای احقاق حقوق عابر پیاده و دوچرخه در سطوح تصمیم‌گیری و بودجه سالانه شهرداری.
  3. شناسایی فرصت‌های اجتماعی و پتانسیل‌های مردمی در راستای ارتقای فرهنگ پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری در شهر
  4. شناسایی، اولویت‌بندی و پیگیری قانونی برگزاری رویدادهای مردمی و سازمانی در راستای ترویج و ترغیب فرهنگ پیاده و دوچرخه
  5. شناسایی و تدوین اقدامات تأثیرگذار در حوزه مشارکت‌های مردمی و محلی و پیگیری تا مرحله اجرا
  6. نقش پررنگ کارگروه به مثابه چشمان ناظر شورا در شهر و همچنین رابط مستقیم شورا با گروه‌های فعال مردمی
  7. ایفای نقش رابط بین ساکنان شهر و نهادهای مسئول و انعکاس نظر اقشار مختلف در خصوص طرح‌های اجراشده و برنامه‌های در دست تدوین.
  8. فراهم کردن بستری برای ارائه نظرات و مطالبات ساکنان شهر و پیگیری پاسخ آن‌ها از شورای شهر در زمینه حقوق عابر پیاده و دوچرخه
  9. شناسایی، اولویت‌بندی و پیگیری مهم‌ترین سرفصل‌های اجرایی و قانونی در راستای ایجاد و تقویت فضاهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری و تسهیلات مرتبط با آنها
  10. شناسایی، اولویت‌بندی و پیگیری دسترس‌پذیری برای انواع طرح‌های شهری با توجه به استانداردهای جهانی و نظارت در نحوه اجرای آن‌ها در پروژه‌های شهری
  11. نیازسنجی جهت تعیین اولویت‌های پروژه‌های شهری در حوزه حرکت پیاده و دوچرخه با توجه به بستر فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی

 

ساختار

این کارگروه متشکل از نماینده سمن‌ها و گروه های فعال در حوزه حق پیاده و دوچرخه در شهر است که زیرمجموعه ستاد توان‌افزایی سمن‌ها در شورای اسلامی شهر تهران قرار می‌گیرد. این نماینده‌ها به‌صورت منظم در زمان و مکان مورد توافق همه اعضا جلسه تشکیل می‌دهند.

همچنین کارگروه می‌تواند بنا بر نظر اعضا از فعالان دیگر شهری و یا نماینده‌های شورا برای شرکت در جلسات دعوت کند.

ارتباط این کارگروه با شورای شهر از طریق رئیس ستاد توان افزایی سمن ها است و به واسطه ایشان امکان حضور گروه ها و سمن های عضو در کارگروه در جلسات ­کمیسیون های شورا و جلسات شورا فراهم می شود.

همچنین کارگروه ملزم به ارائه گزارش شش ماهه از فعالیت های خود به صورت عمومی و به ستاد توان افزایی است.